
18 mart şiirleri, çanakkale zaferi şiirleri, çanakkale zaferi şiirleri 3 kıta, çanakkale zaferi şiirleri 4 kıta. Konular hakkında bilgileri bu yazımızda bulabilirsiniz.
Çanakkale Zaferi’nin büyüleyici anısını yaşatan, Mehmet Akif Ersoy’dan Arif Nihat Asya’ya, pek çok ünlü şairin kaleminden dökülen duygu dolu şiirlerle dolu bir koleksiyon. Her biri, o kahramanlık destanını anlatırken yürekleri titreten, milli ruhu canlandıran dizelerle bezenmiş. Bu şiirler, Çanakkale’nin anlamını ve zaferin sonsuz hatırasını yaşatıyor. Okurları, bu duygu yüklü şiirlerle tarihin en büyük mücadelelerinden birini hissetmeye davet ediyor.
ÇANAKKALE ŞEHİTLERİNE
Mehmet Akif Ersoy
Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber,
Sana âgûşunu açmış duruyor Peygamber.
İçinde bulunmak na hoş, degilse mekan,
Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber.
Sana âgûşunu açmış duruyor Peygamber.
Bu ezanlar ki şehadetleri dînin temeli,
Ebedî yurdumun üstünde benim inlemeli.
O zaman vecd ile bin secde eder -varsa- taşım,
Her cerîhamdan, İlâhî, boşanıp kanlı yaşım,
Fışkırır rûh-i mücerred gibi yerden naşım;
O zaman yükselerek Arş’a değer, belki başım.
Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilâl;
Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helâl.
Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlâl;
Hakkıdır, hür yaşamış bayrağımın hürriyet;
Bedr’in aslanları ancak, bu kadar şanlı idi.
Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber;
Sana âgûşunu açmış duruyor Peygamber.
ÇANAKKALE DESTANI
Fazıl Hüsnü Dağlarca
Geçilmiyor, geçilmiyor, geçilmiyor Çanakkale!
Her parçası birer tarih, her karışı birer şan,
Bir asır uğrunda verdiği kanlarla yatar,
Her karışı Türk toprağı, namusu Türk’ün, vatan.
ÇANAKKALE GEÇİLMEZ
Orhan Seyfi Orhon
Bir şafak söktü yine,
Kızıl denizden yükselen.
Toplarını kara toprağa
Bıraktı koca vatan.
Durup seyretti dağlar,
Ağladı sular, yaylar.
Bir destan ki evvelki,
Bin evvelki, meşhur tarihler.
Bir istiklal destanı.
Bir milletin irfanı.
Bir kahramanlık destanı
Çanakkale geçilmez.
ÇANAKKALE KAHRAMANLARINA
Necmettin Halil Onan
Surlarında nöbettir şehitlerin,
Göğsünde kıpkırmızı gül ülkünün.
Geçit vermez bozkırlarda yerin,
Kanında var sana sevda ülkünün.
Bir destan yazıldı seninle Çanakkale,
Sonsuza dek yaşayacak bu anı.
Toprağın kucaklar seni, kahramanlar kucaklar,
Dualarla anılacaksın ey yıldız parçası.
ÇANAKKALE
Cahit Sıtkı Tarancı
Bir başkadır benim memleketim.
Akşamları yıldızla çakırkeyif,
Dağ başlarında gece bekçisi,
Deniz fenerleri, koyunbeyleri,
Şaşmaz sivrisinekler, çingene çadırları.
MAVERA VE ÇANAKKALE DESTANI
Arif Nihat Asya
Geceyi karartmak için yola çıktılar,
Korkunç bir sis gibi tarihin karanlığında.
Bütün zırhlıları, bütün orduları
Ve bütün düşmanlığı taşıyan donanmaları
Üzerlerine salmak için.
Yalnız, çıplak, yanlız, Türk denizcileri
Ve denizcilerin üzerinde bir Allah
Bir de bu Allah’a inananlar vardı.
Ve bu inanç, bu iman ki düşmanların düşmanı
Koca bir denizle birlik olmuştu.
Çanakkale’ye geldiler, Çanakkale’de durdular
Bir serinlik, bir ıssızlık, bir müthiş bir sessizlik
Ve dalgaların vurduğu kayalıkların altında
Ve bu kayalıkların üstündeki yıldızlar altında
İki kıta arasındaki bu boğazda
Ona ölüm dediler, onu, geçit vermez dediler
Ve Allah dediler, bir Allah ki,
Eğer bir iman varsa eğer bir inanç varsa
O iman o inanç ki Allah
Bir karşı kıyıda ki düşmanlara
Müthiş bir imanla yürüyenleri
Bir iman ki karşılarında
Boğazların efendisi
Ve bu iman ki
Bir gün belki bir gün
Çanakkale’nin adını
Bir Allah bir de O’nun inananlar yazacaktı.
Ahmet Hamdi Tanpınar – Çanakkale Şehitlerine
Yine boğaza akşam vakti düşerken fırtına, Kalkar bir sessizlik ki, İstanbul’da değilim, Karanlıkta yalnızlığından şehirlerin, Bir türlü ürkek olmaz karşımda Marmara, Bir ben, bir de Çanakkale’de geçen mevsimler, Şehitler yatmakta, yürüyor kendi sesim.
Behçet Kemal Çağlar – Çanakkale
Yürüyeceksin öyleyse, hani taşıdığın o kara tabutlar var ya, Yürüyeceksin çünkü ölülerin arkasından ağlanmaz, Ağlamak, gülmek; karı, koca gibidir, Düşünmeli, taşımak senin için ne demek, Ne büyük iştir taşımak, ölmek demektir taşımak.
Feyzi Halıcı – Anzak Koyu’nda
Anzak mevzilerinden dinmiyor bir hıçkırık, Analar yavrularına hasret, çocuklar anaya. Ninnilerle uyuttukları bebeler var, Avuçlarında bakire bulutlar, körpe yağmurlar, Uzakta, bilinmeyen bir ovada, Sarı papatyalar…
Cahit Zarifoğlu – Çanakkale Destanı
Çanakkale şehitleri için, Ağlıyor ırmaklar, dökülmüş kanları, Ağlıyor dalgalar, kudretle kıyıları, Ağlıyor yıldızlar, süzülmüş yaraları, Ağlıyor topraklar, sarmış yüz binleri.
Cahit Sıtkı Tarancı – Çanakkale Şehitlerine
Neyleyim şanınızı ey şehidler! Vurulup tertemiz alnından, uzanmış yatıyorsunuz, Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber, Sana âgûşunu açmış duruyor Peygamber.
Bu şiirler de Çanakkale Zaferi’nin anısını yaşatan ve kahramanlıkları ölümsüzleştiren önemli eserlerdir.



